رونمایی از منشور حقوق شهروندی در تاریخ 29 اذر 95 مثل آن خوابهای شیرین سحر گاهی بود که وقتی هم بیدار می شوی دلت می خواهد دوباره بخوابی تا ادامه و آخرش را هم ببینی ، با این تفاوت که برای این رویای شیرین در بیداری باید صبر حضرت ایوب داشته باشی و زره رستم  تا جاری شدن منشور را از روی کاغذ در بتن جامعه ببینی . هرچند همانطور که در توضیح منشور  هم میتوان مشاهده کرد ، دولت در صدد نبوده است که حقوق جدیدی را برای شهروندان تعریف و تدوین کند ،بلکه این منشور در اصل بازنشر همان حقوقی است که تا کنون تعریف و تصویب شده و چیزی تازه ای ارائه نشده است، البته این یک روی قضیه است و چیزی که در این برهه زمانی می توانیم بگوییم اینست که این منشور می تواند گامی  بلند در مسیر دمکراسی  باشد ، البته بیان این نکته هم ضروری است که ما در درجه اول نیازمند دولت پاسخگو نیستیم ،بلکه نیازمند ملت پرسشگر هستیم ، ملتی که پرسشگری او دولت را پاسخگو خواهد کرد هرچند برای سوق دادن ملت به سمت پرسشگری و همچنین مجاب و مجبور کردن دولت به پاسخگویی خود داستان درازی دارد ولی حقوق من و شما زمانی رعایت خواهد شد که هزینه نقض آن سنگین باشد و این محقق نمی شود جز از طریق سازماندهی و تشکل های مردمی  و نهادهای مدنی ، مردم فاقد رسانه ، فاقد تشکیلات و فاقد توان مدنی و اقتصادی ضعیف تر از آن هست که به چیزی بنام حقوق شهروندی فکر کند چه رسد به اینکه بخواهد مانع نقض و پایمالی حقوق خود گردد. یکی از عوامل تقویت مردم و ارتقای جامعه به چنین سطحی که قادر باشد از حقوق خود دفاع کند، طرح موضوع در گستره عمومی و گسترش آگاهی مردم درباره این حقوق  می باشد . اگر بخواهیم از این منظر به کار دولت روحانی نگاه کنیم . کار دولت را میتوان قابل تقدیر دانست . و امیدواریم که  این منشور   در حد یک رونمایی و یک شعار سیاسی و دوختن جامه ای با نماد "مردمی بودن "برای دولتمردان نشود تا به واسطه این نمایش دو روز بیشتر بر مسند حکومت باقی بمانند .

"خیلی از نخبگان ما  در حال حاضر بخاطر اجرایی نشدن همین حقوق  در حبس،حصر و اعتصاب هستند،  امیدواریم در عمل  با آزادی این نخبگان و محصوران  اعتماد مردم به عملی شدن قول و وعیدها و نوشته های روی کاغذ جلب شده  و شکاف حکومت و مردم بواسطه این منشور کمتر گردد. "